Ανάρτηση στο Facebook στις 13/1/2026.
Τέσσερις σύντομες παρατηρήσεις για τις εξελίξεις στο Ιράν:
- Οι σπαρακτικές εικόνες στα νεκροτομεία με τους συγγενείς να ψάχνουν τους δικούς τους ανθρώπους ανάμεσα σε δεκάδες (ή εκατοντάδες) μαύρες σακούλες με σορούς, επιβεβαιώνουν ότι το ιρανικό καθεστώς αντιμετωπίζει τις διαδηλώσεις με ωμή δολοφονική βία. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία δικαιολογία για το λουτρό αίματος.
- Η κυβέρνηση του Ιράν υποστηρίζει ότι η εξέγερση υποκινείται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Είναι γνωστό ότι κάθε κυβέρνηση που βρίσκεται αντιμέτωπη με κοινωνική αναταραχή επικαλείται τον «ξένο δάκτυλο» -στην Ελλάδα επί δεκαετίες είχαμε τη ρητορεία του «ξενοκίνητου κομμουνισμού». Όπως και οπουδήποτε αλλού, η θεωρία του «ξένου δακτύλου» δεν μπορεί να εξηγήσει τις συμβαίνει στους δρόμους. Κι αυτό όχι γιατί δεν υπάρχουν ιρανικές ομάδες που καθοδηγούνται από τη Mossad και τη CIA, αλλά γιατί καμία ξένη δύναμη και κανένας πράκτορας δεν μπορεί να κατεβάσει το κόσμο στο δρόμο και να τον κάνει να αψηφήσει τον κίνδυνο για τη ζωή του. Η φτώχεια και η καταπίεση πυροδοτούν παντού και πάντα τις εξεγέρσεις.
- Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου εμφανίζονται ως «προστάτες» των δικαιωμάτων του ιρανικού λαού. Είναι προκλητικό βέβαια να μιλάνε για ανθρώπινα δικαιώματα εκείνοι που διέπραξαν τη γενοκτονία στη Γάζα και δίνουν τις εντολές στα τάγματα εφόδου του ICE. Αυτό που ενδιαφέρει τον Τραμπ και τον Νετανιάχου είναι να επιβάλουν ένα καθεστώς-μαριονέτα στην Τεχεράνη και να υφαρπάξουν τα πετρέλαια της χώρας. Ένα ενδεχόμενο αμερικανικό χτύπημα όχι μόνο δεν θα ενισχύσει το αίτημα για δημοκρατία στο Ιράν, αλλά θα το υπονομεύσει.
- Παντού και πάντα, με το πάθος της ελευθερίας και το πείσμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας εναντία σε κάθε λογής καταπιεστές και «προστάτες»
Γιάννης Αλμπάνης