Η θυσιά των 200: Οδηγός των αγώνων για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη

1. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε πριν λίγο στο μπρίφινγκ ότι το υπουργείο Πολιτισμού θα κινήσει τις διαδικασίες για να αποκτήσει τις φωτογραφίες, εφόσον βέβαια πιστοποιηθεί η αυθεντικότητά τους. Πρόκειται αναμφίβολα για θετική εξέλιξη η οποία αποτελεί το αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήθηκε τόσο από τους πολίτες όσο και από την αντιπολίτευση. Αυτό ας το σκεφτούν όσοι και όσες μας έλεγαν ότι κακώς φωνάζουμε γιατί σιγά μην ενδιαφερθεί για τους 200 η κυβέρνηση της Δεξιάς. Η πολιτική πίεση μπορεί να αποδώσει όταν είναι συλλογική κι έχει συγκεκριμένο στόχο.

2. Η δεύτερη θετική εξέλιξη είναι ότι ο Βέλγος συλλέκτης απέσυρε τις φωτογραφίες από τη δημοπρασία και δηλώνει διατεθειμένος να συζητήσει με τις ελληνικές αρχές «σχετικά με μέλλον του υλικού», δηλαδή να τις πουλήσει στο ελληνικό Δημόσιο. Η απόσυρση των φωτογραφιών από τον πλειστηριασμό δεν είναι θετική μόνο από την πλευρά της ηθικής τάξης -είναι απρεπές να γίνει πλειστηριασμός για ένα τόσο σημαντικό ιστορικό τεκμήριο. Διευκολύνει επίσης τεχνικά το Δημόσιο να τις πιστοποιήσει και τις αποκτήσει.

3. Στο κείμενο του ο Βέλγος συλλέκτης αναφέρει ότι η αφαίρεση των υδατογραφημάτων προκάλεσε την παραποίηση των φωτογραφιών. Αυτή η δήλωση εκθέτει τα ΜΜΕ και τους (δεξιούς) λογαριασμούς που έσπευσαν να αμφισβητήσουν τη γνησιότητα των φωτογραφιών με βάση τις παραποιημένες εικόνες. Η πιστοποίηση της αυθεντικότητας είναι επιστημονική εργασία και δεν γίνεται στο πόδι -πόσο μάλλον όταν είναι προφανής η πολιτική σκοπιμότητα.

4. Ο βανδαλισμός του μνημείου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής δεν αποτελεί μόνο ένδειξη ότι η φασιστική απειλή είναι υπαρκτή, παρά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Αποδεικνύει επίσης ότι οι 200 της Καισαριανής συνιστούν ζώσα μνήμη: Αντικείμενο διαχρονικού μίσους για τους οπαδούς της βαρβαρότητας, αλλά και άφθιτο παράδειγμα για τη δύναμη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, οδηγός των αγώνων για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη.